ارادت زیاد داشت، از او خواست که در شیراز بماند ولی او قبول نکرد و سال 796 هـ ق به یمن رفت و از طرف پادشاه آنجا، قاضی یمن شد و پادشاه هم، از دخترش خواستگاری و با او ازدواج کرد. فیروزآبادی به هر سرزمین اسلامی آن روز که می رفت، مورد توجه فرمانروایان بود. از مصر و یمن و تبریز و بغداد و در روم (عثمانی) هم مورد توجه "سلطان ایلدرم بایزید" واقع شد. حوزه اصلی کار او، همان لغت نویسی بود که با تالیف کتاب «قاموس اللغه» که یکی از معتبرترین لغت نامه های زبان عرب است، او شهرت بیشتری پیدا کرد ولی در زمینه حدیث، تفسیر و تاریخ هم کتاب نوشته و آثاری از خود به جای گذاشته است که هنوز بسیاری از آنها به چاپ نرسیده است.

برخی از آثار فیروزآبادی
1- تنویرالمقباس من تفسیرابن عباس (قاهره / 1290 هـ ق)
2- تجیرالموسین (الجزایر 1909)
3- سفرالسعاده یا صراط المستقیم به زبان فارسی که به عربی ترجمه شده.

او در سال 802 هـ ق به حج رفت و مجددا 3 سال بعد باز به مکه رفت و آنگاه به «زبید» برگشت و در شوال سال 812 هـ ق در سن 88 سالگی از دنیا رفت.